Świecino

Świecino (kaszb. Swiecëno, niem. Schwetzin) to kaszubska wieś położona na północnych obrzeżach kompleksu leśnego Puszcza Darżlubska, w powiecie puckim i gminie Krokowa. W skład sołectwa Świecino wchodzi także osada Zielony Dół. Wieś była w II połowie XVI wieku własnością klasztoru cysterek w Żarnowiec, a w latach 1975–1998 administracyjnie należała do województwa gdańskiego. Położona na wysoczyźnie morenowej Kępy Starzyńskiej, ma charakter rolniczej, zwartej osady – odległość do Wejherowo wynosi około 17 km, a do Krokowy 7 km. Świecino zajmuje ważne miejsce w historii regionu: 17 września 1462 roku rozegrała się tu bitwa pomiędzy wojskami polskimi pod dowództwem Piotra Dunina a oddziałami zakonu krzyżackiego. Zwycięstwo Polaków przesądziło o przynależności Pomorza Wschodniego do Polski, potwierdzonej następnie w II pokoju toruńskim. Po kasacie zakonu w 1772 roku wieś przeszła pod administrację pruską, a w XIX wieku została rozparcelowana. W Świecinie urodził się kaszubski poeta Alojzy Budzisz, co podkreśla kulturowe znaczenie miejscowości. 

Atrakcje:
pomnik upamiętniający bitwę z 1462 roku (wzniesiony w 1962 r.);
okolice rezerwatu przyrody „Źródliska Czarnej Wody”;
głazy narzutowe Boża Stopka i Diabelski Kamień;
Jezioro Dobre w pobliżu wsi;
rekonstrukcje bitwy pod Świecinem, organizowane w sezonie letnim.
Świecino pozostaje dziś spokojną, kaszubską miejscowością o bogatej historii i walorach przyrodniczych.