Białogóra (kaszb. Biôłogóra, niem. Weissberg). Wieś sołecka w Gminie Krokowa. W skład sołectwa wchodzi też miejscowość Górczyn. Sołectwo Białogóra liczy 424 mieszkańców.
Białogóra jest położona we wschodniej części Wybrzeża Słowińskiego, w odległości 1,1 km od Morza Bałtyckiego, pomiędzy Władysławowem a Łebą. Miejscowość rozciąga się na skraju Wierzchucińskich Błot.
W odległości 2,5 km na północny wschód od wsi znajduje się zalesiona wydma Białogóra, od której wzięło nazwę letnisko. Wokół ciągną się lasy sosnowe. Ok. 0,6 km na północny zachód znajduje się jezioro Babnica. Ok. 1 km na południowy wschód przepływa Białogórska Struga.
Miejscowość jest objęta w całości Nadmorskim Obszarem Chronionego Krajobrazu. Przy wschodniej części wsi rozpoczyna się Nadmorski Park Krajobrazowy. Ok. 200 m od północno-wschodniej zabudowy Białogóry znajduje się rezerwat przyrody Białogóra (pow. 211,07 ha), który chroni fragmenty nadmorskiego lasu bagiennego oraz boru bażynowego. Północną i zachodnią część wsi oplata specjalny obszar ochrony siedlisk "Białogóra".
Białogóra została po raz pierwszy wymieniona w 1414 roku w krzyżackim przekazie źródłowym w formie Weissenberg (Biała Góra). Nazwa polska użyta była w inwentarzu dóbr i dochodów biskupstwa włocławskiego w 1534 r. Miejscowość występowała również w piśmiennictwie pod innymi nazwami: Białagura (1659), Biała Góra (1772), Wittenberg (1912). W 1945 r. wieś została przyłączona do Polski. Polską nazwę Białogóra ustalono ostatecznie w 1947 r. W latach 60. powstały pierwsze ośrodki wypoczynkowe. W latach 70. i 80. uległa rozbudowie infrastruktura, od początku lat 90. nasiliła się rozbudowa pod kątem turystycznym: kwatery prywatne, pensjonaty. Ostatnie lata to intensywna rozbudowa infrastruktury drogowej związanej z turystyką. Nowe nawierzchnie ulic, chodniki a przede wszystkim deptak łączący miejscowość z plażą uczyniły Białogórę atrakcyjną turystycznie.
Zobacz strony z informacją o Białogórze:
