Karwieńskie Błoto Pierwsze – kaszubska wieś olęderska
Karwieńskie Błoto Pierwsze (kaszb. Karwiańsczé Błoto lub Holãdra, Holãdrë, niem. Karwenbruch) to wieś kaszubska położona w północnej Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie puckim, na terenie gminy Krokowa. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego. W skład sołectwa Karwieńskie Błoto Pierwsze wchodzi również Sławoszynko. Karwieńskie Błoto Pierwsze jest jedną z ostatnich zachowanych osad typu olęderskiego w Polsce. Założenie wsi w układzie rzędówki bagiennej, wraz z sąsiednim Karwieńskim Błotem Drugim, zostało wpisane do rejestru zabytków 17 czerwca 2005 roku pod numerem A-1060. Na terenie wsi znajduje się zabytkowy cmentarz ewangelicki z charakterystycznymi nagrobkami, świadczący o wielowiekowej historii i tradycji osadnictwa olęderskiego w regionie. Karwieńskie Błoto Pierwsze leży na wschodnim krańcu Wybrzeża Słowińskiego, nad Kanałem Karwinka.
Wieś graniczy: od wschodu z Karwią,
od południa ze Sławoszynem, Minkowicami i Goszczynem,
od zachodu z Odargowem,
od północy z Karwieńskim Błotem Drugim.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 215, a w wiosce znajdują się liczne kwatery prywatne, wspierające sezonowo obsługę ruchu turystycznego w pobliskiej Karwi.
Dziś wieś zachowuje tradycyjny, olęderski układ przestrzenny, łącząc wartości historyczne z funkcjami turystycznymi. To miejsce przyciąga miłośników historii, kultury kaszubskiej i spokojnego wypoczynku nad Bałtykiem, oferując kameralną atmosferę z łatwym dostępem do nadmorskiej Karwi.
